światłoczuli...

Miłością

ciemność

rozproszę

światło

przywołam

tyle go

w 

tobie

... 

Za pomocą słów.

nie dotyka mnie
słowo
nie pali spojrzenie
nie żyję już od kilku lat
tylko kiedy zasypiam
uwiera mnie korona
cierniowa.

***

nienawidzę poranków
powitań pustopościeli
wstaję i idę
nie oglądam za siebie
tak jest lepiej
przecież wiem że tam jest
snuje się niczym cień
syndrom
pustych ramion.

***

dziś rocznica 
urosła do rangi
królowej
śniegu
cała miłość
na nic.

Początki..

Czarna seria... za mną.
I tej wersji będę się trzymała.

Mój Asusek odszedł i to chyba na zawsze (choć czeka na reanimację).
Teraz działa Lenovo. Kurcze niby to samo, a ciągle paluszki błądzą po klawiaturze.
A taki sobie wiersz przywołałam na  powitanie.

Przeczesałam myśli

od dawna nieczesane

rozdzieliłam

niczym włos

na czworo

zaplotłam warkocze

już nie biegną

na manowce.

W objeciach

pinterest.com

nie czas
by czekać
na cuda
nie czas
wiara wystarczy
by
wzbić się
pomimo
braku
skrzydeł
objąć
słabości
ustami miłości
wyszeptać
wszystko będzie dobrze
nadziei
spojrzeć w twarz
prawdzie 
stawić czoło

byle tylko
nie czekać 
nie czekać
na cuda 

obcych 
skrzydeł.

01:01
było dobranoc, ale jak tu spać..?
(literówki..ech)...



zgaś słońce
wyłącz i księżyc
wygaś wszystkie światła
są bezużyteczne
miłość i tak jest... ślepa...

Siła nowego!

Rynek Główny w Krakowie Codziennie możesz tutaj przeczytać jeden nowy wiersz wyświetlany od zachodu słońca do godziny drugiej rano.
Dziś, mój kolejny wiersz "zawiśnie" na fasadzie kamienicy przy ul. Bracka Kraków 1 w Krakowie

czerwiec

Rozpachnił się czerwiec jaśminem
rozkochał wakacyjną miłością